(Rokera bat agertzen da)

REPE: Repepe, repepepe…

S.I.: Baina ez al deu pakerik izango etxe honetan¡¡ Nor zara?

RE: Repe,repe  dena errepikatzen duen rokera kera. Bihar kontzertu bat dut eta lo egiteko leku baten bila nabi bil bill.

(Goitik behera begiratzen dio)

S.I.: Ba, ez. Ez dago lekurik zuretzat. A zer piura¡¡. Rocka ez da musika. Eskerrak musika  klasikoari. “La dona e mobileeeee”

REPE: Etxea eskubidea da, etxea eskubidea da.

S.I.: Eskubidea kanpora joateko, aldeeee hemendik¡(Bultzatzen du eta badoa)

REPE: Badakit zer egingo dudan. Okupa bat naiz, okupa, okupa. (Karrerilla hartzen du eta eskua balkoian trabatzen zaio)

REPE: Sokorro, sokorro¡ (DOMINGO GORRINGO azaltzen da)

​

                                                      “Repe pe repe pepe… Repe naiz ni rokera

                                                        zintzilik, nago ni, lehenengoko balkoitik

                                                Pentagramatik kanpora eta ez daukat bizilekurik

                                                          baina hala ere bizi, bizi naiz pozik”